top

Please wait while JT SlideShow is loading images...
Photo Title 1Photo Title 2Photo Title 3Photo Title 4Photo Title 5
JT SlideShow Module v1.5.1

 

 

Sprzedaż działek
poprzednim miesiącu luty 2012 następnym miesiącu
P W Ś C Pt S N
week 5 1 2 3 4 5
week 6 6 7 8 9 10 11 12
week 7 13 14 15 16 17 18 19
week 8 20 21 22 23 24 25 26
week 9 27 28 29
Strona główna Sława i okolice Historia i zabytki

Historia i zabytki


Park Miejski ok. 45 ha, założony w drugiej połowie XIX w. Zaprojektowany został przez Edwarda Petzolda jako zieleniec nad jeziorem przy barokowym pałacu. Na przestrzeni lat zmieniała się jego powierzchnia i wizerunek.
Najciekawsze zabytki
Kościół filialny w Sławie – Dawny zbór ewangelicki p.w. Trójcy Świętej, obecnie rzymskokatolicki kościół filialny p.w. Miłosierdzia Bożego. Wybudowany w latach 1834 - 1836. Zaprojektowany przez architekta Karla Friedricha Schinkla. Późnoklasycystyczny kościół zlokalizowany jest w centralnej części rynku. Zbudowany z cegły, otynkowany, z dwukondygnacyjnym korpusem wzniesionym na rzucie prostokąta i wieżą od strony zachodniej. Wnętrze otoczone drewnianymi emporami wspartymi na słupach. Sufit zdobi dekoracja imitująca kasetony. W centralnej części ołtarza znajduje się drewniana rzeźba Chrystusa Miłosiernego.
Historia
Początki Sławy jako miasta datuje się na rok 1312, kiedy to po raz pierwszy wymieniono jej nazwę w dokumentach urzędowych. W tym czasie administracyjnie miasto wchodziło w skład księstwa głogowskiego. To właśnie z rąk księcia Henryka Wróbla w 1369 roku otrzymało wiele przywilejów handlowych, co wpłynęło na jego intensywny rozwój.
Legendy
LEGENDA O WITOSŁAWIE
Dzika plaża w Zatoce Miejskiej Jeziora Sławskiego była zapewne miejscem, gdzie jak głosi legenda, lubiła bawić się córka właściciela pałacu – Witosława.
Gdy w upalne południe opiekunka dziewczynki zasnęła, z toni jeziora wyłoniły się nimfy wodne i wśród pląsów i śpiewów zabrały małą Witosławę do swego podwodnego królestwa. Zrozpaczony ojciec i wszyscy dworzanie rozbiegli się wzdłuż brzegów i szukali zaginionej dziewczynki przez wiele dni, wołając jej imię, a echo niosło imię Witosławy po wodzie i wracało odbite od ściany lasu jako ...sława, ...sława. I od tej pory jezioro i całą okolicę nazwano Sławą.
( „7 Dni w Sławie. Przewodnik Turystyczny – Alfred Rösler, Ryszard Gryca.)